تبلیغات
مجتمع شهید شیرودی ناحیه 2 سنندج - بیش فعالی ( تعریف و شیوع ) قسمت اول

سعادت جامعه وملکت در دست کسانی است که به تعلیم وتربیت فرزندان جامعه اشتغال دارند

بیش فعالی ( تعریف و شیوع ) قسمت اول

نویسنده :سعدی خادم
تاریخ:سه شنبه 19 آذر 1392-10:25 ق.ظ

  امروزه بسیاری از والدین از شیطنت زیاد كودكانشان شكایت دارند آنها بیان می كنند كه فرزندانشان مرتب در حال حركت وفعالیت هستند  ونوعی حالت بی قراری وناآرامی در آنها مشاهده می شود.آنها علت این فعالیت بیش اندازه را نمی دانند ومرتب فرزندشان را مورد سرزنش قرار می دهند. امروزه این اختلال به دلایل گوناگون مورد توجه دانشمندان وپ‍‍‍‍‍‍‍‍ژوهشگران قرار گرفته است. اختلال ADHD « بیش فعالی »مجموعه علائمی است با ...

تعریف بیش فعالی

تعریف: امروزه بسیاری از والدین از شیطنت زیاد كودكانشان شكایت دارند آنها بیان می كنند كه فرزندانشان مرتب در حال حركت وفعالیت هستند  ونوعی حالت بی قراری وناآرامی در آنها مشاهده می شود.آنها علت این فعالیت بیش اندازه را نمی دانند ومرتب فرزندشان را مورد سرزنش قرار می دهند. امروزه این اختلال به دلایل گوناگون مورد توجه دانشمندان وپ‍‍‍‍‍‍‍‍ژوهشگران قرار گرفته است. اختلال ADHD « بیش فعالی »مجموعه علائمی است با محدودیت میزان توجه كه با سطح رشد فرد نا هماهنگ است  وبه ضعف تمركز ،رفتار نا گهانی،بیش فعالی منجر می شود.مشخصه اصلی این اختلال وجود الگوی پایدار فقدان توجه یا بیش فعالی تكانشگری است كه درمقایسه با افرادی كه در همان سطح ازرشد قرار دارند شدیدتراست. برای برآورد كردن ملاكهای تشخیص، این اختلال باید حداقل 6 ماه تداوم داشته باشد ودر محیط خانواده(خانه ومدرسه) وجود داشته باشد  ودر عملكرد اجتماعی وتحصیل اختلال ایجاد كرده باشد ،همچنین قبل از 7 سالگی نشانه وجود داشته باشد.(كاپلان وسادوك)

تاریخچه اختلال بیش فعالی

قدیمی ترین توصیفی که از بیش فعالی یا فزون جنبشی وجود دارد از پزشکی آلمانی به نام هاینریش هافمن در میانه سال های ۱۸۰۰ است. شکسپیر در یکی از شخصیت های داستانی خود در نمایش نامه «شاه هنری هشتم» به نوعی از این بیماری اشاره کرده است.

در ادبیات توصیفی کودکان با اختلال نارسایی بیش فعالی به نام برخی از افراد معروف برمی خوریم که نویسندگان آن منابع ادعا کرده اند که این افراد، به این اختلال مبتلا بودند. این ادعا براساس شرح حالی که از زندگی این افراد در تاریخ آمده انجام گرفته است بدون اینکه این ادعا را تأیید بکنیم نام برخی از این افراد را یادآور می شویم.

سقراط، موزارت، ناپلئون بناپارت، جمال عبدالناصر، نیوتون،الکساندر گراهام بل، چرچیل، هانس کریستین آندرسون، آگاتا کریستی ، بتهوون، لئوناردو داوینچی، گالیله، لئو تولستوی، ارنست همینگوی، شاهزاده چارلز، ونگوگ، ادیسون، بیل کلینتون، جرج بوش، جان کندی، جان راکفلر، بیسمارک، داروین، اینشتین، برناد شاو، پیکاسو.

دید کلی

بیش‌فعالی به حالتی دلالت می‌کند که در آن کودک به نحوی مفرط و بیش از اندازه فعال و پرجنب‌ و جوش است. تحرک زیاد این کودکان نه تنها خود آنها بلکه اطرافیان ، همکلاسی‌ها ، اولیای مدرسه را دچار مشکل می‌کند. از آن جایی که در میان درصد بالایی از معتادین و افرادی که ترک تحصیل کرده‌اند علایم بیش فعالی در کودکی مشاهده شده است.

از طرفی کودکان بیش فعال در معرض خطر بالایی از اختلال سلوک ، شخصیت ضد اجتماعی و سوء مصرف مواد مخدر قرار دارند، لذا آگاهی همگان بویژه والدین و معلمان از این حالات از اهمیت بسزایی برخوردار است. نقص در تمرکز یا اختلال بیش‌فعالی (ADHD) شرایطی را برای کودک ایجاد می‌کند که نتواند آرام و بدون حرکت بنشیند، رفتارش را کنترل کرده و توجه خود را به یک موضوع خاص معطوف کند.

از هر یكصد كودك پنج كودك می توانند به اختلال بیش فعالی مبتلا باشند وهمچنین در سنین دبستان شیوع این بیماری در پسران 9 درصد ودر دختران 4 درصد است(هین شاو1994،كندال 2000)

در دومین چاپ دفتر چه تشخیص بیماری های روانی انجمن  روانپزشكی آمریكا، این  بیماری در زیر گروه اختلالات كودكان با اصطلاح  واكنش بیش فعالی جنبی به عنوان یك طبقه ،تشخیص مطرح شد.اما تحقیقات ویرجینیا داگلاس (1979) در كانادا این عقیده را به وجود آورد كه هسته ی اصلی مشكل این كودكان نقص در نگهداری توجه،كنترل تكانه ها  و نوسان برانگیختگی است تا فعالیت بیش از حد. این پژوهش ها باعث شد تا نام این بیماری درچاپ چهارم دفترچه آماری تشخیص بیماری های روانی به اختلال نقص توجه تغییر یافت.حدود سه دهه است كه این اختلال با سه نشانه اصلی شامل كمبود توجه ،بیش فعالی ،تكانشگری تعریف شده است كه امروزه به 2 مورد بیش فعالی وتكانشگری كاهش پیدا كرده اند.

علت حذف ویژگی نارسایی توجه آن است كه نتایج پژوهش های متعدد نشان داده اندكه بر خلاف تصور قبلی به طور اساسی دارای كمبود توجه نیستند  بلكه كمبود توجه در آنان اختلالی ثانویه است.

اما منظور از تكانشگری چیست؟

رفتار تكانشی را اینگونه توصیف می كنند:

1) ناتوانی در كنترل ،بازداری وجلوگیری از عمل

2) عمل بدون تفكر،تأمل وملاحظه

3) عمل بدون پیش بینی،برنامه ریزی وتوجه به پیامد های آن

4) احساس عمل آنی وخود به خود

نكات مهم در مورد بیش فعالی

1 – « بیش فعالی » شایعترین اختلال جاری ودیرینه روان پزشكی كودكان است ودر پسران دو تا سه برابر بیشتر از دختران است .

2 -  بیشتر وقتها « بیش فعالی » تا سن جوانی وبزرگسالی تداوم می یابد . چنانچه كمبود توجه / بیش فعالی درمان نگردد به احتمال زیاد مشكلاتی را در مدرسه در پی دارد.

3-  « بیش فعالی »كشف جدید نیست . و استفاده از دارو برای درمان « بیش فعالی » نیز كار تازه ای نیست .

4- این احتمال وجود دارد كه « بیش فعالی » به گونه ای ژنتیكی انتقال یابد بدین معنی كه می تواند به گونه ای اختلال ارثی باشد .

5 - « بیش فعالی » اغلب همراه با دیگر اختلالات روی می دهد . رایج ترین آنها اختلال یادگیری و اختلال رفتاری است مانند « اختلال نافرمانی تقابلی» و « اختلال سلوك »

6 – به دو علت تشخیص ودرمان هر چه سریعتر « بیش فعالی » مهم است . نخست درمان به كسی كه اكنون در سن كودكی است كمك می كند . چنانچه كودك دروس خود را هر چه آسانتر در مدرسه فرا گیرد ، به او كمك می شود تا از ناراحتی واضطراب وفشارهای روحی ناشی از مشكلات آموزشی دور بوده واز مورد تنفر بودن دیگر كودكان و درگیری با پدر ومادر در امان باشد. دوم درمان زودتر می تواند خطر مسئله رفتاری « بیش فعالی » كودكان را كه به احتمال زیاد ، تا دوران بزرگسالی تداوم می یابد كاهش دهد .

7- تشخیص « بیش فعالی » در كودكان بر اساس سابقه ی دقیق مادر وپدر یا دیگر افرادی كه در پرورش كودك سهیم هستند ،گفتگو با آموزگاران ودیگرانی كه با كودك سر وكار دارند ومقیاس های سنجش ( كه در توصیف وجود وشدت نشانه ها به كار می رود) صورت می گیرد .تشخیص 

  « بیش فعالی » در بزرگسالان بر پایه گفته های خود فرد وكسی كه به شخص بزرگسال نزدیك است – همسر یا دوست – می  باشد .

8 – هیچگونه آزمایش ویژه روانشناسی یا آزمایشگاهی برای تعیین این كه كودكی « بیش فعالی » دارد یا نه ، وجود ندارد .وتشخیص در گفتگو با بیمار یاپدر ومادر ومقیاس های سنجش صورت می گیرد .

9 – در بسیاری موارد می تواند مسائل زیادی از « بیش فعالی » را در كودكان ، جوانان وبزرگسالان كاهش داده ودر بعضی مواقع از بین برد . درمان با دارو می تواند در70 درصد كودكان در سنین مدرسه ای وحداقل 60 درصد بزرگسالان دارای « بیش فعالی » نتیجه ای بسیار سودمند داشته باشد .

10 – درمان روانپزشكی « بیش فعالی » می تواند هم برای كودكان وهم بزرگسالان كمك زیادی باشد. تغییرات در برنامه تربیتی كودك می تواند پدران ومادرانی را كه با كودك مبتلا به « بیش فعالی » سر وكار دارند یاری دهد. آموزش جبرانی ( كلاسهای آموزشی خصوصی یا كلاس های آموزش تك درس ) نیز می تواند برای كودكانی كه اختلالات یادگیری دارند سودمند باشد .

11 – در بزرگسالی دارو مؤثر است وبررسی ها نشان داده اندكه درمان هایی مانند زوج درمانی ودرمان از طریق آموزش روان شناختی می تواند یاری دهنده باشند . گونه های دیگر درمان ( مانند گروه درمانی ) مورد ارزیابی قرار گرفته اند.

شیوع بیش فعالی :

از هر 100 کودک 5 کودک می‌توانند مبتلا به ADHD باشند. پسران 3 برابر بیش از دختران در معرض ابتلا قرار دارند. اغلب این مشکلات قبل از 7 سالگی آغاز می‌شوند و ممکن است والدین تا وقتی که فرزندشان بزرگتر نشده متوجه مشکل او نگردند. پزشکان نمی‌دانند که چه چیزی باعث بروز ADHD می‌گردد ولی مطالعات بر روی مغز انسان، آنها را به فهم علل اجتماعی ADHD نزدیکتر کرده است.

پزشکان معتقدند افراد مبتلا به ADHD فاقد میزان کافی از مواد شیمیایی خاص به نام میانجی‌های عصبی در مغز هستند. این مواد شیمیایی به مغز در کنترل کردن رفتار کمک می‌کنند. والدین و آموزگاران باعث ایجاد ADHD در کودک نمی‌شوند ، بلکه آنها می‌توانند در فعالیت‌های کودک به وی کمک کنند.

عوامل گوناگونی  بر شیوع این اختلال اثر می گذارند . برای مثال ، تحقیق ترایتز (1979) نشان داد كه پایگاه اجتماعیاقتصادی ، با شیوع وشدت این اختلال همبستگی دارد . بدین معنا كه در طبقه های اجتماعی پایین تر  میزان شیوع وشدت نشانه ها بیشتر است . عوامل اجتماعی فرهنگی نیز در این میان دخالت دارند . گزارش های متفاوتی در مورد شیوع اختلال « بیش فعالی » ارائه شده است . از جمله گفته شده كه حدود2 تا 4 درصد از كودكان ، در حد متوسط تا شدید به این اختلال مبتلا هستند . البته میزان شیوع درجات خفیف تر آن ، بیشتر از این حد است .وپسران 3 تا 9 برابر بیشتر از دختران ، به این اختلال مبتلا هستند .(حقوقی ، 1992 ) . گلداستین وگلداستین (1998) می نویسند كه حدود 3 تا 5 درصد كودكان ، با اختلال « بیش فعالی » هستند ، و20 تا 30 درصد این تعداد ، فقط كمبود توجه دارند ، بدون این كه در تكانشگری یا بیش فعالی مشكلی داشته باشند . از نشانه ها ونوعهای « بیش فعالی » ، عدم توجه رایج ترین نوع در دختران و بروز بیش فعالی در پسران است. به طوری كه میزان بیش فعالی در پسران 3 تا 5 برابر بیشتر از دختران است . وشاید این موضوع با وضع جسمانی وساختمان بدنی كودك در ارتباط باشد .




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
BHW
پنجشنبه 31 فروردین 1396 05:44 ق.ظ
It's remarkable to visit this site and reading the views of all
mates concerning this article, while I am also eager
of getting knowledge.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر